ต้องกล่าวขออภัยและขอโทษเพื่อนๆ เป็นอย่างสูงที่พักนี้หายหน้าหายตา (หายไปเป็นเดือนเลย หุหุหุ) เพราะมัวแต่ยุ่งวุ่นวายกับการต่อเติมโรงเก็บของเพื่อทำเป็นเล้าไก่ (โครงการต่อไป อิอิอิ) เลยไม่ค่อยได้มีเวลามาเสวนากับเพื่อนๆ แต่กระนั้นก็ยังมีเพื่อนๆ ผู้อ่านที่น่ารักโทรมาคุยกันบ้าง ตอบถามปัญหาบ้าง (ด่าบ้าง บ่นบ้าง ก็ว่ากันไป หุหุหุ) เลยต้องมาขอโทษเพื่อนๆ ไว้ก่อน

 

เริ่มแรกนั้นก็คิดจะจ้างช่างเพราะไม่สะดวกเรื่องเวลา แต่ไม่รู้ไฉนกลายมาเป็นต้องทำเองทั้งหมดเพราะช่างแถวนั้นคุยกันไม่รู้เรื่อง (หรือไม่ก็ขี้เมาจนคุยกันไม่รู้เรื่อง) จะว่าไปแล้วการหัดทำอะไรด้วยตัวเองก็มีข้อดีหลายอย่าง ทั้งประหยัดเงิน (ทั้งประหยัดค่าจ้างและช่างขี้โกงที่คอยเอาเปรียบผู้ไม่รู้อย่างเรา) ทั้งเป็นการฝึกฝนความชำนาญ ทั้งการฝึกความอดทน แต่ก็เฉพาะสำหรับผู้ที่มีพื้นฐานงานปูน งานเหล็กและงานก่อสร้างมาก่อนนะครับเพราะงานโครงสร้างและงานเชื่อมเหล็กก็ต้องอาศัยความคุ้นเคยพอสมควร ทั้งการจัดการและการวางลำดับงานก็นับว่าสำคัญยิ่งสำหรับชาวสวนมือสมัครเล่นอย่างเราๆ ที่มีเวลาแค่ 1 – 2 วันต่อสัปดาห์ นับว่านี่เป็นความโชคดีในความโชคร้ายของผู้เขียนที่ลำบากและเหนื่อยมาตั้งแต่เด็กจนไม่ค่อยรู้จักความสบายเลยทำงานก่อสร้างแบบนี้ด้วยความรู้สึกที่เป็นปกติ ต้องขอบคุณความลำบากสินะ! งานนี้

 

Picture 001

 

 

Picture 005

*** เริ่มทำเองทุกอย่างตั้งแต่ตอหม้อนี่แหละ ***Picture 007

*** 1 เดือนผ่านไปก็ได้งานพอสมควร ไว้เสร็จเมื่อไหร่จะมาโม้ให้เพื่อนๆ ฟัง หุหุหุ ***

ข้อดีก็หลายอย่างแต่ข้อเสียก็หลายอย่าง เช่น เหนื่อย -_-!!! และเหนื่อย หุหุหุ

 

ส่วนสาเหตุนั้นก็ดูลิเกๆ สักหน่อยว่าทำไมอยู่ๆ ถึงอยากจะเลี้ยงไก่ อยากทำปศุสัตว์ประเภทสัตว์ปีกทั้งๆ ที่สถานการณ์ไม่ค่อยเอื้ออำนวยเท่าไหร่นัก  สาเหตุนั้นก็คือว่าผู้เขียนไม่ชอบใจราคาไข่นายกปูครับที่ดูแพงอย่างไม่สมเหตุสมผลในขณะที่ราคาน่าฟาร์มนั้นถูกอย่างกับกรวดหินชนิดที่ว่าผู้เลี้ยงรายเล็กรายย่อยหลายรายถอดใจ (ที่สวนทางคือราคาอาหารที่แพงขึ้นเรื่อยๆ)

 

พูดถึงวงการค้าไข่นั้นก็เป็นอีกหนึ่งวงการธุรกิจที่ไม่ค่อยได้รับการเหลียวแลจากรัฐบาล (ซึ่งจะว่าไปแล้วมันมีอะไรบ้างหละที่รัฐบาลเหลียวแลนอกจากโครงการก่อสร้างขนาดใหญ่ที่กินใต้โต๊ะกันง่าย ว่าไหม -_-!!!) กลไกเลยไม่ค่อยจะสมดุลเพราะอำนาจไปตกอยู่กับพ่อค้าคนกลางหรือที่เรียกกันว่าล้ง (สถานที่รับซื้อไข่ไก่) เลยทำให้เกิดการกดราคากันอย่างน่าเกลียด

 

หรือบางกลุ่มที่ติดต่อมีสัญญากับฟาร์มใหญ่ๆ ก็มีปัญหาราคาอาหารไก่ไข่แพง แต่การรับซื้อไข่นั้นถูกแสนถูก ครั้นจะไม่ขายก็ไม่ได้เพราะติดปัญหาทั้งสัญญาและกลไกตลาดที่แทรกยากเพราะหากไม่มีตลาดเองก็ต้องไปพึ่งล้งรับไข่ก็จะเจอปัญหาเดิมๆ เหมือนเช่นที่กล่าวมาข้างต้น

 

เป็นกลุ่มธุรกิจที่แปลกอีกกลุ่มหนึ่ง (จะว่าไปแล้วก็แปลกมันเกือบทุกภาคธุรกิจในประเทศไทยที่อำนาจการต่อรองตกไปอยู่กับพ่อค้าคนกลาง) เพราะว่าประเทศไทยผลิตไข่ได้มากจนต้องส่งออกเพราะมากกว่าการบริโภคภายในประเทศ ส่งออกไข่กันทั้งราคาถูกๆ นั่นแหละ แต่ไม่รู้ทำไมราคาไข่ภายในประเทศถึงแพงจนไม่อยากสั่งไข่ดาวตอนกินผัดกระเพา -__-!!! แต่คนเลี้ยงขาดทุนเอาๆ เพราะค่าอาหารไก่ไข่แพงและผลผลิตราคาถูก เงินมันไปตกหล่นตรงไหนหละเนี่ยะ!

 

สุดท้ายตนเป็นที่พึ่งแห่งตน ก็เลี้ยงเองกินเองมันซะเลย หุหุหุ ตอนนี้เลี้ยงไม่มากแต่อีกหน่อยไม่แน่ อิอิอิ (ซักพักท่านอาจจะเห็นบริการไข่ราคาถูกส่งทาง EMS จากผู้เขียนก็เป็นได้นะ อิอิอิ) ส่วนราคาไข่ไก่ตอนนี้เท่ากับมาม่า 1 ซองแล้วนะจ๊ะ อีกหน่อยมันคงแพงกว่ามาม่าเป็นแน่ นี่มันมหันตภัยร้ายคุกคามชีวิตความเป็นอยู่ของคนจนๆ อย่างผู้เขียนชัดๆ -_-!!!

 

 

Leave a Reply

เป็นเพื่อนกันบน Facebook
บทความกิจกรรมเกษตรและที่ดิน