Posts Tagged ‘อดทน’




พักนี้ได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนๆ บ่อยเป็นพิเศษเนื่องจากเริ่มมีฝนตกลงมาในบางพื้นที่ (จะด้วยฝนหลงฤดู พายุ รึอะไรก็แล้วแต่)ทำให้เพื่อนๆ หลายท่านมองหาเมล็ดปอเทืองเพื่อที่จะนำไปปรับปรุงบำรุงดินในพื้นที่ของตน

ต้องขออภัยด้วยที่โทรมาแล้วต้องเจอเสียงอ่อยๆ ลักษณะเหม่อ ลอยๆ (เหมือนพึ่งตื่น!) ฮ่ะๆ

ขอบอกก่อนเลยนะครับว่าไม่ได้รู้สึกรำคาญแต่อย่างใด ตรงกันข้ามกลับรู้สึกแย่ที่ทำให้หลายๆ ท่านผิดหวัง ที่ไม่เหลือเมล็ดปอเทืองไว้แจก แต่ละรอบผมเก็บเมล็ดปอเทืองได้แค่ 80 – 100 กิโลกรัม ซึ่งไม่พอแจกและไม่เคยจะพอ (แต่ก็จำเป็นต้องแจก) เพราะความต้องการพืชสำหรับบำรุงดินที่ทรุดโทรมและถูกใช้มาอย่างยาวนานของพื้นที่เพาะปลูกในประเทศไทยนั้นดูจะมีมากขึ้นทุกทีๆ ดูจะสวนทางกับการสนับสนุนจากภาครัฐทั้งด้านเมล็ดพันธุ์และองค์ความรู้ที่น้อยลงทุกทีๆ ฮ่ะๆ (อันนี้พูดเอาฮานะ แต่น้ำตาไหล ทำไมก็ไม่รู้ -_-!!!)

IMG_1915

จากการเฝ้าดู (ดูบ้าง ไม่ดูบ้าง!) ลักษณะพฤติกรรมของภาครัฐมาพักใหญ่ๆ อย่างน้อยก็ช่วง 3 – 4 ปีนี้ ผมเห็นความผิดพลาดอย่างหนึ่งของนโยบายจากภาครัฐ (จริงๆ ก็ผิดหลายเรื่องอะน่ะ -_-!!!) คือการแจกโดยที่ไม่มีกุศโลบายแอบแฝง (หรือแฝงด้วยผลประโยชน์ของใครก็ไม่รู้) หรือแจกอย่างไม่มีเหตุไม่มีผล “แจกนะดีแล้ว แต่ควรจะแจกอย่างฉลาด!” ยกตัวอย่างเมล็ดปอเทืองที่เป็นหัวข้อหลักของเราในวันนี้ ซึ่งผู้เขียนเองหรือเพื่อนๆ ก็คงจะรู้อยู่เต็มอกว่ามันไม่มีทางเพียงพอต่อความต้องการ แถมความต้องการยังขยายตัวเพิ่มออกไปตามข่าวการประชาสัมพันธ์แบบน้ำไหลไฟดับของภาครัฐ ที่พยายามออกข่าวเอาหน้าแต่ทางปฏิบัติกลับสวนทาง คือสิ่งของหรือเมล็ดพันธุ์ในที่นี้ที่จะมีไว้แจก น้อยลง น้อยลง ทุกที ยิ่งข่าวทึกกระทึกครึกโครมมากเท่าไหร่ สิ่งที่จะมีไว้แจกก็ยิ่งหดหายไปเรื่อยๆ ทั้งแจกทั้งประชาสัมพันธ์จนคนคิดว่ามีแต่ปอเทืองอย่างเดียวที่ใช้บำรุงดิน ทั้งๆ ที่ความเป็นจริงแล้วมีพืชอีกหลายชนิดที่สามารถบำรุงดินได้ หรือแม้แต่หญ้าวัชพืช หากไถกลบและหมักบ่มในดินด้วยระยะเวลาอันเหมาะสม (คือให้มันเน่าตายสนิทอะน่ะ) ก็สามารถเป็นอินทรีย์วัตถุบำรุงดินได้เช่นกัน

แจกน่ะแจกได้ แต่ควรจะมีเป้าหมายในการแจก (เพราะไม่อย่างนั้นก็ต้องแจกกันยันชาติหน้า ซึ่งก็ไม่พออยู่ดี -__-!!!) แต่ควรจะให้วิธีคิดด้วยว่าหากมันหมดแล้วหรือไม่มี เราจะใช้อะไรทดแทน? หรือใช้พืชที่มีในท้องถิ่นทดแทนได้ไหม? แจกและประชาสัมพันธ์ในลักษณะการบำรุงดินที่ใช้เมล็ดปอเทืองแล้วไถกลบช่วงออกดอกให้หมดไปเป็นรอบๆ แล้วจะไปแจกพอได้ยังไง กลายเป็นวัสดุสิ้นเปลืองไปซะงั้น -__-!!
แทนที่จะส่งเสริมหรือให้องค์ความรู้ในการขยายพันธุ์ด้วยการทิ้งระยะการไถกลบหลังจากปอเทืองติดฝักจนเก็บเมล็ดไว้ใช้งานแล้วค่อยไถกลบก็ได้ แหม่! ธาตุอาหารมันจะต่างกันเท่าไหร่เชียว!

001

Picture 030

ด่าถาครัฐฯนี่ เป็นปีก็ไม่จบนะ!
เพราะมันมีเรื่องให้ด่ากันเพิ่มเรื่อยๆ ฮ่ะๆ -__-!!!
ตลกฝันร้ายชัดๆ

ตกผลึกวิธีคิดง่ายๆ คือใช้อะไรก็ได้ที่หาง่าย! ราคาถูกหรือสมเหตุสมผล! มีธาตุอาหารที่ช่วยบำรุงดินได้ ก็แค่นั้นแหละ!

ในที่นี้ผู้เขียนแนะนำพืชตระกูลถั่ว ทั่วๆไปใช้ทดแทนเมล็ดปอเทือง บางชนิดราคาอาจจะเท่ากันแต่อย่างน้อยก็ยังหาได้ง่ายตามท้องตลาด หรือหญ้าปศุสัตว์บางชนิดก็น่าสนใจ คือมีแร่ธาตุสำหรับบำรุงดินน้อยกว่า แต่ก็หาได้ง่ายและดูแลรักษาง่าย เช่น หญ้าตระกูลหญ้าขนต่างๆ หากเป็นไปได้สำหรับบางพื้นที่ก็อยากจะให้มองหาผักตบชวาที่อยู่ในหนองคลองบึง (อันนี้ยากนิดหนึ่ง -__-!!! แต่หากเป็นไปได้ก็อยากให้ช่วยกัน)

จากเมื่อก่อนที่เมล็ดปอเทืองไม่มีค่าอะไร ยังไม่รู้จัก ราคากิโลกรัมละ8 – 9 บาท ตอนนี้ 32 บาทแถมยังไม่รู้จะไปซื้อที่ไหน

หากถามความคิดส่วนตัวผู้เขียนก็อยากจะแนะนำให้ลองศึกษาเมล็ดหญ้าของกลุ่มปศุสัตว์ดูครับ น่าสนใจอยู่หลายตัว ทั้งหญ้าขนและหญ้ารูซี่ ทั้งถูกกว่าและหาได้ง่ายกว่าตามท้องตลาด ขึ้นชื่อว่าหญ้าแต่หากได้รับการปฏิบัติอย่างถูกวิธีก็เป็นวัตถุอินทรีย์ชั้นดีได้เหมือนกันครับ หรือเป็นอาหารวัวสัตว์เคี้ยวเอื้องก่อนไถกลบก็ดีไม่น้อย

ที่พูดนี่ไม่ได้อยากจะโอ่อวดหรืออวดดีอวดเก่งอะไรหรอกนะครับ (เพราะมันไม่มีให้อวด -__-!!!) ผมไม่ได้ร่ำรวยอะไรเลย ตรงข้ามกลับมีน้อยกว่าหลายๆ ท่านด้วยซ้ำไป แต่สิ่งหนึ่งที่ผมสามารถพูดได้เต็มปากเลยว่าผมมีมากชนิดประเมินไม่ได้ก็คือจิตสำนึกความเป็นชาตินิยม และจิตอาสาที่อยากจะแบ่งปันเพื่อนๆ ติดก็แต่ปัญญากับทุนทรัพย์ที่น้อยนิดเลยทำอะไรได้ไม่มาก ที่เหลือได้แต่นั่งมองทั้งน้ำตา

รักและเคารพทุกๆ ท่านครับ
ผู้เขียน





พักนี้ผู้เขียนเดินทางบ่อยครับเพราะต้องไปดูที่ดินเพื่อนการเกษตรให้กับเพื่อนๆ หลายท่านและก็ต้องไปช่วยเพื่อนๆ อีกหลายท่านในเรื่องของการหาตลาดขายสินค้าทางการเกษตร ช่วยได้ไม่มากก็น้อยแต่ก็ต้องช่วยๆ กันไป ลำพังจะหวังพึ่งภาครัฐก็ดูจะไม่ทันการ (เพราะรัฐเองก็ยังเอาตัวไม่รอด ฮ่ะๆ) สถานะผู้เขียนช่วงนี้หนักไปทางเจ้าไม่มีศาลค่ำไหนนอนนั่น นอนวัดบ้าง อะไรบ้าง อิ อิ อิ บางทีกินข้าวเช้าจังหวัดหนึ่ง ข้าวเที่ยงอีกจังหวัดหนึ่งแล้วก็ไปนอนอีกจังหวัดหนึ่ง (พักนี้รับจ้างขับสิบล้อ ฮ่ะๆ) เลยไม่ค่อยมีเวลาได้ตอบคำถามของเพื่อนๆ ทั้งทางอีเมลและทางข้อความหน้าเวป

 

ต้องขออภัยด้วยจริงๆ ครับ

 

เพื่อนชาวเกษตรท่านหนึ่งซึ่งทำงานประจำเป็นงานหลักอยู่เกิดรู้สึกเหนื่อยหน่าย ท้อแท้กับงานประจำที่ทำอยู่เลยอยากจะออกมาทำการเกษตรแบบเต็มตัวโดยที่ไม่มีได้การเตรียมการอะไรไว้ล่วงหน้า ทำให้ผู้เขียนรู้สึกเป็นห่วง

งานด้านการเกษตรนับว่าเป็นอีกงานหนึ่งครับที่มีอุปสรรคมากและต้องอาศัยความอดทนเป็นอย่างสูง ทั้งจากสภาพดินฟ้าอากาศที่แปรปรวนขึ้นทุกวัน ทั้งสภาพการตลาดที่ผกผัน ทั้งจากาสภาพสังคมของแต่ละท่าน และสุดท้ายจากตัวของพวกเราเองที่คอยแต่ละยอมแพ้อย่างง่ายๆ

 

ไม่ง่ายนะครับ งานด้านการเกษตร!

 

งานด้านการเกษตรนั้นไม่ง่ายเหมือนกับที่เราๆ ท่านๆ เห็นกันตามสื่อออนไลน์ต่างๆ ทั้ง facebook Youtube และสื่อออนไลน์อีกมากมายที่พร่ำพรรณนาถึงแต่วิธีการและความสำเร็จที่ดูสวยงามไปหมด ทำให้เราหลงไปกับความสวยงามเหล่านั้นจนลืมดูอุปสรรคและวิธีทำที่สำคัญที่สุด โดยเฉพาะทาง facebook นั้นแหละตัวดีเลย บางคนไม่เคยแม้แต่จะลงไปเหยียบผืนนาแต่ก็มีรูปมาลงให้คนอื่นดูตื่นเต้นคล้อยตามกันไปเพื่อหวังผลทางการค้ากับผลิตภัณฑ์ของตน ต่างๆ นาๆ

 

หากเพื่อนๆ ที่ทำงานประจำแล้วเหนื่อยหน่ายกับชีวิตที่จำเจจริงๆ หละก็ ผู้เขียนอยากให้เพื่อนๆ อดทนและอดกลั้น ซึ่งอย่างแรกที่อยากให้อดทนและอดกลั้นก็คือความน่าเบื่อของงานประจำ สภาพสังคมที่ทำงานของท่านให้ได้เสียก่อน เพราะงานด้านการเกษตรเป็นงานที่ต้องอาศัยการเตรียมการและการเรียนรู้เช่นกัน หากเพื่อนๆ ตัดสินใจอะไรด้วยอารมณ์แล้วก็มักจะผิดพลาดเสมอ

 

อดทนกับสภาพดินฟ้าอากาศร้อน ที่แผดเผาเวลาเที่ยงวันปานกับว่าเราจะละลายเป็นไอติม

 

ใช่สิ!

 

เพื่อนๆ หลายท่านเสพสื่อผ่านจอคอมจากที่ทำงานในเมืองซึ่งอยู่ในห้องปรับอุณหภูมิจนลืมความร้ายกาจของแดดตอนเที่ยงไปแล้ว หลายๆ ท่านไม่เคยเจอแดดด้วยซ้ำเพราะเข้าที่ทำงานแต่เช้าและกลับบ้านตอนอาทิตย์ตกดิน อิ อิ อิ จนลืมไปว่าแดดร้อนๆ มันร้ายกาจแค่ไหน หากคิดจะทำการเกษตรจริงๆ ต้องเตรียมตัวก่อนครับ และควรจะเตรียมตัวให้ดีในหลายๆ ด้าน

 

ท่านทนกับความร้อนระอุแบบนั้นได้มากน้อยแค่ไหน!

ทนกับการดูถูกดูแคลนจากคนรอบข้างได้มากแค่ไหน!

ความอดทนนับเป็นคุณสมบัติที่สำคัญของความสำเร็จครับ!

 

โดยเฉพาะงานด้านการเกษตรที่ต้องอาศัยทั้งความอดทนด้านกายภาพ ร่างกาย การเรียนรู้สั่งสมประสบการณ์ ความชำนาญ และทุนทรัพย์จำนวนไม่น้อย อดทนกับงานประจำเพื่อเตรียมงานด้านเกษตรให้พร้อมก่อนแล้วค่อยออกมาทำก็ยังได้ แต่อย่าออกมาทำการเกษตรเพราะท่านเบื่องานประจำเลยครับ แล้วท่านจะรู้ว่าสิ่งทีเลวร้ายกว่างานงานประจำที่ทำอยู่คืองานด้านการเกษตรตอนเริ่มต้นนี่แหละครับ ไม่เห็นดอกออกผล เหนื่อย ท้อ ครบทุกอารมณ์!

 

ยกเว้นเสียแต่ว่าเพื่อนๆ มีฐานะร่ำรวยใช้เงินบันดาลทุกอย่าง แล้วชี้นิ้วสั่งอย่างเดียว อันนั้นก็อีกเรื่องหนึ่ง!

 

แต่หากจนแบบผู้เขียนแล้วหละก็…… ต้องอดทนเป็นพิเศษครับ!

 

ผู้เขียนไม่มีอะไรจะมอบให้เพื่อนๆ นอกจากกำลังใจอันบริสุทธ์และความเป็นห่วงด้วยความจริงใจครับ!

Picture 033

ปล** ภาพนี้ผู้เขียนส่งมาเป็นกำลังใจให้เพื่อนๆ ครับ เป็นภาพที่ผู้เขียนมองจากมุมดาดฟ้าของห้องพักที่ต่างจังหวัด ข้างโรงแรมที่พักมีตึกกำลังก่อสร้างอยู่ และเห็นแปลงผักปลูกอยู่กลางระหว่างคานปูนที่กำลังก่อสร้างฐานตึก เห็นแล้วชวนอมยิ้มครับว่าคนขยันนี่ ขยันได้ทุกที่จริงๆ พวกเขาสู่ชีวิตกันอย่างสุดกำลัง และผู้เขียนก็อยากให้เพื่อนๆ สู้ชีวิตกันอย่างสุดกำลังเช่นกัน!

Picture 032

ฝนตกดีนักปลูกผักแมร่งเบย!

เป็นเพื่อนกันบน Facebook
บทความกิจกรรมเกษตรและที่ดิน